ακολουθούν Ελληνικά

Performance art is an art form that took place at different times in history but emerged after the Second World War, when visual artists added action to their static work. The execution of an idea, a concept or a visual image through an action, involves the body as an organic element into the visual art practice, that before then had been perceived and viewed from the spectator as a static work of art. The emergence of the body through live action in the visual art creation over the last decades, brought the artists and therefore the visual image into a more direct contact with the viewer.

Performance art
 is an art practice where the performance artist uses his/her own body as the material or tool for their artistic creation. Therefore the body becomes the artwork itself where its presence, emotion and action become the basic elements for a performance art piece. Performance art does not represent or describe a situation, it takes ideas and concepts, and transforms them into experiences where the focus is not in the past but in the ‘here and now’.

The shared space and time between the artist and the audience is essential in performance art as it creates an exchange of energy and brings the audience closer to the live experience. Its ephemeral nature and its responsive attitude to the existing reality is what makes performance art distinctive and immediate in affecting and influencing the viewer. The visitor is called to become more aware in the present moment while being engaged physically, emotionally and intellectually.

Performance art is offered as a hypothesis to re-think and analyze current conditions in life and evaluate the quality of attention and thinking. It challenges and questions ideas on existence through the looking-at-ness of the present moment. Thus it creates an evolving thrust where the Self creates mechanisms for finding its momentum.

Christina Georgiou, Curator of the CIPAFestival


Το Performance art είναι μια μορφή τέχνης που πραγματώθηκε σε διάφορες φάσεις της Ιστορίας αλλά αναδείχτηκε μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι εικαστικοί καλλιτέχνες εμπλούτισαν τη στατική δουλειά τους με δράση. Η εκτέλεση μιας ιδέας, μιας έννοιας ή μιας οπτικής εικόνας μέσα από μια δράση, προϋποθέτει την εμπλοκή του σώματος ως ένα οργανικό στοιχείο στην  εικαστική καλλιτεχνική παραγωγή, που προηγουμένως ο θεατής αντιλαμβανόταν ως ένα στατικό έργο τέχνης. Η εμπλοκή του σώματος στην εικαστική δημιουργία μέσα από τη ζωντανή δράση είχε ως αποτέλεσμα να επιτευχθεί αμεσότερη επαφή του κοινού με τον καλλιτέχνη και το εικαστικό του έργο.

Το Performance art είναι ένα είδος τέχνης όπου η/ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί το σώμα της /του ως υλικό ή εργαλείο για την καλλιτεχνική παραγωγή. Έτσι το ίδιο το σώμα ανάγεται σε έργο  τέχνης και η παρουσία του, το συναίσθημα και η δράση του γίνονται τα βασικά στοιχεία για ένα έργο performance art. Το Performance art δεν αναπαριστά ούτε και περιγράφει μία κατάσταση αλλά καταπιάνεται με ιδέες και έννοιες τις οποίες μετατρέπει σε εμπειρίες τοποθετώντας στο επίκεντρο το «εδώ και τώρα» και όχι το παρελθόν.

Η χωρική και χρονική συνεύρεση του καλλιτέχνη με το κοινό είναι απαραίτητη στο performance art  αφού επιτρέπει την αμφίδρομη ροή ενέργειας και φέρνει το κοινό πιο κοντά στη ζωντανή εμπειρία. Ο εφήμερος χαρακτήρας και η δυνατότητα να ανταποκρίνεται στην μεταβαλλόμενη πραγματικότητα προσδίδουν στο Performance art τη δυνατότητα να επηρεάζει το θεατή με ιδιαίτερο και άμεσο τρόπο. Ο επισκέπτης καλείται επί του παρόντος να αποκτήσει επίγνωση και να εμπλακεί σωματικά, συναισθηματικά και διανοητικά.

Το Performance art προσφέρει τη δυνατότητα για την αναθεώρηση και ανάλυση των παρόντων συνθηκών στις διάφορες πτυχές της ζωής μας και για αξιολόγηση της ποιότητας της προσήλωσης και της σκέψης. Προκαλεί και αμφισβητεί ιδέες γύρω από την ύπαρξη μέσα από την επί τόπου και επί του παρόντος παρακολούθηση. Δημιουργεί έτσι μια συνεχώς εξελισσόμενη δυναμική όπου ο Εαυτός αναπτύσσει μηχανισμούς για να βρει τη δική του κινητήριο δύναμη.

Χριστίνα Γεωργίου, Επιμελήτρια του CIPAFestival